Tak užo skłałasia, što z usich kanałaŭ biełaruskaha telebačańnia pa infarmacyjnych pieradačach addaju pieravahu kanału STB. Zvyčajna hladžu ŭ 19:30 «24 hadziny». Starajusia pahladzieć i «Minščynu». Ale jaje tranślujuć u niazručny dla mianie čas. Tamu i baču hetu pieradaču zredku.

U svoj čas źviarnuŭ uvahu na dyktara «Minščyny» Siarhieja Mańko, jaki havaryŭ krychu huhniava, ale vymaŭleńnie ŭ jaho było naturalnym, miakkim. Na niejki čas jon źnik z efiru. Potym źjaviŭsia znoŭ, užo ŭ jakaści reparciora. Ciapier jon havaryŭ tolki pa­rusku, što, naturalna, ździviła. Razmovy novaśpiečanaha reparciora ź ludźmi, jakija jamu adkazvali pa­-biełarusku, dakładniej, na trasiancy, niepryjemna kranuli.

Vidać, tamu, što pieradačy «Minščyny» baču zredku, a repartažy ŭ ich sp. Mańko adnosna karotkija, taja niepryjemnaść krychu zabyłasia. Adnak 5 listapada daviałosia pahladzieć pieradaču «Centralny rehijon», jakaja była pryśviečana najlepšamu paštaljonu Minščyny sioleta Danucie Ivanaŭnie ź vioski Morač Kleckaha rajona. Viadoŭca pieradačy, užo znajomy sp. Mańko, navažyŭsia adšukać krynicy pośpiechu hetaj paštarki šlacham aśviatleńnia jaje raboty na praciahu cełaha pracoŭnaha dnia, jak u miežach pošty, tak i pa svajoj prastory dziejnaści.

Było bačna, što Danuta Ivanaŭna ŭschvalavanaja i napružanaja, što kabiecie niajomka, padobnaje stanovišča naturalnaje.

I zrazumieła: nie kožny dzień traplaješ «u skryniu», dyj intervjujeru treba niejak «adpaviadać». Jana staranna padbirała słovy, a atrymlivałasia jak zaŭsiody — na trasiancy. Tut sp. Mańko varta było razradzić napružanaść, padtrymać surazmoŭcu dy zahavaryć prosta pa­-biełarusku (peŭna, jašče nie zabyŭ svaje dyktarskija zvyčki). Tak zrabiŭ by kožny dobry žurnalist. Dyk nie, sp. Mańko jak byccam nie chacieŭ źviartać uvahi na niajomkaje stanovišča paštarki i praciahvaŭ dapytvać žančynu pa-­rusku. Potym jon vioŭ razmovu ź niejkaj ruskaj, jakaja niejkim čynam trapiła ŭ tuju viosku, a zatym — z zahadčycaj pošty, jakaja taksama prademanstravała svajo viedańnie ruskaj movy. U abiedźviuch apošnich razmovach usio atrymałasia bolš­mienš naturalna.

Na hetym vyśviatleńnie paštovych prablemaŭ i suviaziaŭ u vioscy Morač nie skončyłasia. Sp. Mańko, niesumnienna, dla lepšaha vyrašeńnia pastaŭlenaj mety, praciahnuŭ dopyty łaŭreata hoda Minščyny i žycharoŭ vioski. Jany, kaniešnie ž, staralisia «adpaviadać», adkazvajučy sp. Mańko na trasiancy. A jon pa­raniejšamu pavodziŭ siabie siarod ich inšaziemcam.

Amal pałovu hadziny praciahvaŭsia ŭ efiry hety repartaž, ad jakoha zastałosia ciažkaje ŭražańnie. Jak možna tak niepavažliva stavicca da ludziej?

Kamu spatrebiłasia padobnaja demanstracyja ruskaści ŭ biełaruskim asiarodździ, dy jašče ŭ pieradačy, pryznačanaj dla tych ža biełarusaŭ? 3 jakoj metaj heta tak zaciata robicca? Niaŭžo dziela taho, kab padkazać miascovym žycharam, jakaja mova bolš «prystojnaja i pravilnaja» i jakoj im žadana karystacca?

Sumniavajusia, što heta inicyjatyva samoha sp. Mańko. Chutčej za ŭsio, jamu tak zahadała kiraŭnictva telekanała. Kolki jašče času jano budzie naviazvać nam svoj moŭny hust?

Клас
Панылы сорам
Ха-ха
Ого
Сумна
Абуральна

Chočaš padzialicca važnaj infarmacyjaj ananimna i kanfidencyjna?