«I kali ja ŭ svajho naroda ŭziaŭ, — nie dzieviać miljardaŭ, choć paŭmiljona, — kab u mianie i hałava, i hetyja ruki advalilisia nazaŭsiody»,
 — zajaviŭ Alaksandr Łukašenka 20 śniežnia na pres-kanfierencyi ŭ Minsku.

Łukašenka adznačyŭ, što ŭ apošnija dni pierad vybarami na jaho była «arhanizavanaja fašysckaja ataka». «Jakaja była chłuśnia. Nibyta Łukašenka maje fondy prezidenta, nazyvalisia roznyja ličby. Tak, u nas jość fondy prezidenta — fond padtrymki talenavitaj moładzi, studentaŭ, fond pa vypłacie stypiendyj asabliva adoranym vučonym, reziervovy fond prezidenta ŭ biudžecie. Dyk jany ž absalutna na vačach. Jak ich likvidavać?» — skazaŭ jon.

Łukašenka padkreśliŭ, što za košt reziervovaha fondu prezidenta ŭ biudžecie

«my pažary tušyli ŭ Rasii».

«U siabie, nie daj Boh, niejkija nadzvyčajnyja abstaviny, u zahašniku niejkija hrošy jość. Ale narod hetaha nie viedaje. Jany havaryli ab fondach jak ab asabistych fondach prezidenta. Mianie adzinaje voś heta zaŭsiody ranić. Ja nikoli čužoha nie braŭ. Ja svaimi rukami i hałavoj imknuŭsia zarablać sabie na žyćcio. Ja nikoli nie ašukvaŭ svoj narod. Ja narodu tolki rabiŭ dabro. Ja ŭ hetuju skarbonku pastajanna prynosiŭ, i pieršy moj uznos byŭ toj miljard dołaraŭ, kali ja poŭzaŭ na kaleniach za Jelcynym, u jaho taksama była ciažkaja situacyja, i prasiŭ śpisać hety doŭh, bo niama ŭ biełarusaŭ hrošaj jaho zapłacić. I ja damoviŭsia, i heta była maja asabistaja nastojlivaja inicyjatyva.

Ja tym miljardam akupiŭ usiu svaju dziejnaść prezidenta na stahodździ, kolki ja budu tut prezidentam», — zajaviŭ Łukašenka.

Łukašenka padkreśliŭ, što «nikoli hety płod nie sarvu, jaki b jon ni byŭ sałodki». «U mianie byli spakusy nie adzin dziasiatak razoŭ. Ja b moh być miljanieram abo navat miljarderam, ale ja zaŭsiody pamiataŭ, što mianie abrali prezidentam u toj žabrackaj harotnaj u 90-ja hady krainie toj biedny narod, jaki na mianie maliŭsia tady, kali niama čym było karmić dziaciej, kali niama čaho było jeści, — skazaŭ jon. — Ja pamiataju, jak zhorblenyja, skručanyja, chvoryja ludzi, jakija hadami lažali ŭ łožku, padymalisia i paŭźli na ŭčastak, nie daviarajučy dzieciam, išli hałasavać za Łukašenku. Ja nikoli nie zabudu. Heta dla mianie najvialikšaja kaštoŭnaść u žyćci. I ja budu achviaravać usim, što ŭ mianie jość, dziela svajho naroda. Heta nie patetyka, nie hučnyja słovy, heta ŭsio majo žyćcio ŭ hetym zaklučana».

Łukašenka taksama nazvaŭ chłuśnioj infarmacyju ab tym, što nibyta jaho asabistaje bahaćcie roŭnaje dzieviaci miljardam dołaraŭ.

«Daśviedčanyja ludzi viedajuć, što niemahčyma navat miljon siońnia schavać na rachunkach, kab na Zachadzie tyja, kamu treba, nie viedali ab hetym. A tut 15 vahonaŭ kupiur schavana, i nichto znajści nie moža. Navat u Rasii, kali b zachacieŭ prezident vykraści dzieviać miljardaŭ, nie zmoh by hetaha zrabić, i heta ŭ najbahaciejšaj Rasii. A u nas? Dzie možna vykraści, na čym? Ludzi majho ŭzroŭniu kraduć, pierš za ŭsio, na pryvatyzacyi», — skazaŭ Łukašenka.

Jon padkreśliŭ, što vykraści čynoŭniki mohuć, kali idzie maštabnaja pryvatyzacyja i čynoŭniki jaje padtrymlivajuć aktyŭna. «Voś tam čakajcie kradziažu i karupcyi, tamu što ŭłasnaść zaŭsiody aceńvajecca rynačnym čynam — ad bałdy. Chto moža skazać, kolki siońnia kaštuje toje ci inšaje pradpryjemstva, chto moža paličyć? Nichto. U nas što, išła maštabnaja pryvatyzacyja? U nas što, biaźmierna pampujecca haz i nafta, što možna tak ci inakš vykraści? Što ty vykradzieš ad televizara, traktara i aŭtamabila? Vyrabiŭ, pradaŭ. Ty mizerny prybytak zabiareš u naroda? Dyk nie atrymajecca», — zajaviŭ jon.

Клас
Панылы сорам
Ха-ха
Ого
Сумна
Абуральна

Chočaš padzialicca važnaj infarmacyjaj ananimna i kanfidencyjna?