U faraona Tutanchamona nie było pryhožaha, padobnaha da žanočaha tvaru. Jon byŭ zvyčajnym mužčynam, idučy trochi kasałapiŭ, a pamior ad pierałomu, vyklikanaha krochkaściu kaściej, jakaja ŭskładniłasia malaryjaj. Takija vyniki antrapałahičnaha i hienietyčnaha vyvučeńnia mumij karaleŭskaj siamji Staražytnaha Jehipta.

Vyjava Tutanchamona.

Vyjava Tutanchamona.

I jaho tvar, rekanstrujavany pa kostkach.

I jaho tvar, rekanstrujavany pa kostkach.

Navukoŭcy praanalizavali nie tolki mumiju Tutanchamona, ale i mumii jaho svajakoŭ, što dazvoliła atrymać paŭniejšuju infarmacyju pra vyhlad i zdaroŭje jehipieckich faraonaŭ taho času.

Siamja Tutanchamona – XVIII dynastyja Novaha carstva (1550–1295 hh. da n.e.) – naležała da adnaho z samych upłyvovych karaleŭskich damoŭ Staražytnaha Jehipta. Słava i paśmiarotnaja viadomaść samoha Tutanchamona nie zusim zasłužanyja: jaho kiravańnie było vielmi karotkim i nie asabliva jarkim. A voś jaho «paśmiarotnamu domu» pašancavała bolš – jon nie byŭ razrabavany i staŭ pradmietam pilnaha vyvučeńnia archieołahaŭ razam z sarkafaham, maskaj i mumijaj.

Tutanchamon zaniaŭ jehipiecki tron u 10 hadoŭ (prykładna 1315 h. da n.e.) i pamior na dzieviatym hodzie caravańnia va ŭzroście 19 hadoŭ. Da 1922 hodu viadoma pra jaho było mała, i navukoŭcy hetak ža mała im cikavilisia. Adnak paśla adkryćcia jaho niepaškodžanaj hrabnicy, mumii i skarbaŭ, pachavanych razam ź im, šmathadovaja ŭvaha niahiehłamu naščadku słaŭnaha rodu była harantavanaja.

Tutanchamon pamior maładym i nie pakinuŭ naščadkaŭ, tamu śpiekulacyi adnosna spadčynnych chvarobaŭ u jaho siamji i pryčynaŭ jaho śmierci nie źnikajuć z časoŭ vyjaŭleńnia hrabnicy.

Padahravalisia hetyja debaty i mierkavanym žančynapadobnym vyhladam faraonaŭ XVIII dynastyi (akramia Tutanchamona dobra viadomy Echnaton – muž Niefiercici i pieršy apałahiet faktyčna monateistyčnaj relihii). Mierkavali, što mužčyny hetaj dynastyi pakutavali na hiniekamastyju (pieraraźvićcio małočnych załozaŭ, vyklikanaje harmanalnym dysbałansam), na sindrom Marfana (zachvorvańnie, jakoje charaktaryzujecca parušeńniami zroku, škileta – hipierruchomaść sustavaŭ i inš, unutranych orhanaŭ – sardečnyja zachvorvańni z pryčyny anamalnaha raźvićcia złučalnaj tkanki) i inšyja ciažkija spadčynnyja chvaroby.

Adnak zdahadki hruntavalisia tolki na daśledavańni tvoraŭ mastactva, a nie mumij i škiletaŭ faraonaŭ.

Ni Tutanchamon, ni Echnaton nie mieli žanočych rysaŭ tvaru. Ich vyjavy «prycharošvajuć» faraonaŭ adpaviedna relihijnym mierkavańniam i paniaćciam «mody» taho času.

Nie mieła siamja Tutanchamona i spadčynnych defiektaŭ u raźvićci. U samaha junaha faraona była ŭsio ž vyjaŭlenaja chvaroba Kielera (asteachandrapatyja łodkapadobnaj kości stupni), ale jana nie mahła sama pa sabie pryvieści da śmierci ŭ takim maładym vieku. A voś hienietyčnyja testy na hieny STEVOR, AMA1 i MSP1, jakija źjaŭlajucca śpiecyfičnymi dla parazita trapičnaj malaryi, dali stanoŭčy vynik nie tolki ŭ Tutanchamona, ale i ŭ jašče troch mumij.

Na padstavie hetych dadzienych navukoŭcy vykazali zdahadku, što avaskularny niekroz kaściej (źmiarćvieńnie abo razbureńnie tkanak kaściej, vyklikanaje niedastatkovym krovazabiaśpiečańniem), uskładnieny malaryjaj, vyklikaŭ rańniuju śmierć Tutanchamona.

U takoj situacyi pierałom nahi (vielmi vierahodny pry krochkaści kaściej) ad zvyčajnaha padzieńnia razam z malaryjaj moh pryvieści da niebiaśpiečnych dla žyćcia zachvorvańniaŭ i śmierci.

Клас
0
Панылы сорам
0
Ха-ха
0
Ого
0
Сумна
0
Абуральна
0

Chočaš padzialicca važnaj infarmacyjaj ananimna i kanfidencyjna?