Fota: fejsbuk Siarhieja Padsasonnaha

Fota: fejsbuk Siarhieja Padsasonnaha

«Bravo! Bravo! Słava Ukrainie! Žyvie Biełaruś!» — hučała sa sceny. — «Hierojam słava! Žyvie viečna!» — u adkaz z zały. Nacyjanalnyja ściahi i žoŭta-błakitnaja scena. Było pra palitviaźniaŭ i dziaciej, jakija stracili dom ad represij i vajny. Biełaruskaja mova hučała ŭvieś viečar: śpieŭ, dyjałohi, tekst Uładzimira Karatkieviča. Na scenie teatra Barbikan «Dzikaje palavańnie karala Stacha».

Vydatnaja praca Mikałaja Chalezina, Natalli Kalady i kamandy ŭkrainskich i biełaruskich akcioraŭ dy muzykaŭ. Suśvietnaja premjera ŭ piatnicu, ale pieradpremjerny pakaz z poŭnaj załaj, z avacyjami stojačy. Muzyka Volhi Padhajskaj bambičnaja!

Pastanoŭka miehaskładanaja technična. Akciorskaja hulnia na miažy fizičnaj vytrymki. Emocyi zaškalvajuć i ŭciskajuć u fatel, niama momantu adpačynku. Jość suviaź z nacyjanalnym falkłoram, historyjaj, kulturaj. Libreta Andreja Chadanoviča hučyć, razryvajučy na kavałki, heta Karatkievič u śpievie. A ŭsio heta kaštoŭna jašče tamu, što naša idzie ŭ śviet.

Dyryžor — vybitny Vital Aleksiajonak, jaki dziela repietycyj nalataŭ tudy-siudy amal dvaccać rejsaŭ, bo fizična žyvie i pracuje ŭ Niamieččynie. Partyi ŭkrainskich salistaŭ Andreja Bandarenki i Tamary Kalinkinaj vykananyja biezdakorna, hałasy niebyvałaj mocy i… pa-biełarusku — i to jak! Cikavaje rašeńnie z vobrazam Andreja Śvieciłoviča — žanočaja partyja.

Teatr «Barbikan». Fota: fejsbuk Siarhieja Padsasonnaha

Teatr «Barbikan». Fota: fejsbuk Siarhieja Padsasonnaha

Jon taki ŭvieś čysty, u biełym adzieńni, tamu nievypadkovy kryž z pražektaraŭ, jaki ŭznosicca nad im. Jahonaja śmierć z palotam nad scenaj (jak u Ejfmana z «Karamazavymi»), pratestami 2020 na fonie-ekranie, dzie ažyvaje vulica paśla vybaraŭ, aryja pra toje, što adychodziać lepšyja, a potym pachavańnie i charavy śpieŭ tuhi i bolu taki, što chočacca vyć, a kom ściskaje hrudzi. Heta naša historyja, naša Biełaruś, naš bol.

Hetamu papiaredničaje viačera ŭ Dubatoŭka, jakaja pakazanaja na scenie jak «Apošniaja viačera» Leanarda: achviara abranaja — pryniasuć jaje ŭ druhim akcie. A Dubatoŭk tut iłžyvy zbaŭca, Chrystos udavany. Takija ž i siońniašnija lidary, jakija tolki robiać vyhlad śviataści.

Kachańnie pieramahaje, ale paralelna ciahniecca śmierć, a «Dzikaje palavańnie» — heta zło, jakoje nie źnikaje ŭ śviecie, a tamu nie źnikaje i baraćba ź im.

Dubatoŭk hinie, ale moža ŭspłyć u novym miescy i z novaj mocaj. Tamu treba być pilnymi. Hetak hučyć finał».

Čytajcie taksama:

Siarod rekamiendavanych śpiektaklaŭ vosieni ad The Guardian — «Dzikaje palavańnie karala Stacha» 

Płanujecca, što premjeru «Dzikaha palavańnia karala Stacha» naviedaje Karł III. Chadanovič raskazaŭ pra libreta

«Kałasy pad siarpom tvaim» prybrali sa školnaj prahramy

Клас
Панылы сорам
Ха-ха
Ого
Сумна
Абуральна

Chočaš padzialicca važnaj infarmacyjaj ananimna i kanfidencyjna?