Ludzi na vulicy Frunze kala Śledčaha kamiteta vitali Śviatłanu Aleksijevič avacyjaj. Jaje supravadžaje ŭvieś prezidyum Kaardynacyjnaj rady. Jana padziakavała ludziam za padtrymku.

«Ja nie bajusia, — skazała jana. — Ja adčuvaju, što ŭsio, što my rabili, heta absalutna zakonna. Bolš za toje, heta vielmi patrebna. U nas na vačach tvorycca nacyja. Kožny z nas hanarycca biełaruskim narodam. Kali my bačym tysiačnyja ruchi ludziej, ich tvary. Biełarusy stali narodam, pra jaki daviedaŭsia ŭvieś śviet. Nivodnaja vitryna nie raźbitaja. Ludzi tak dastojna, tak mirna siabie viaduć. A toje, što my bačyli ŭ pieršyja try dni, kali ź ludziej rabili miasa, heta ŭžo minułaje stahodździe. My roznyja, ale ŭ nas Biełaruś — adna kraina. Nam u joj žyć, razam žyć».

«Nam treba być razam, nie sastupać. I kroŭ nie pavinna pralicca. My pavinny pieramahčy ducham, siłaj svaich pierakanańniaŭ», — kaža Aleksijevič.

Nobieleŭskaja łaŭreatka kaža, što spadziajecca, što kryvi nie praljecca, i vykazała spadzieŭ, što Biełarusi dapamoža śviet, u tym liku Rasija.

«Ciapier Łukašenka havoryć tolki z Pucinym. Treba, kab jon pačaŭ havaryć z narodam. Dla hetaha nam treba budzie dapamoha śvietu i, moža być, navat Rasii, Pucina, kali my zmožam jaje pryciahnuć».

Dopyt praciahvaŭsia 15-20 chvilin. U 14:45 piśmieńnica vyjšła z SK. Na bolšaść pytańniaŭ u SK jana adkazać admoviłasia, skarystaŭšysia mahčymaściu nie śviedčyć suprać siabie.

Što ja mušu tam adkazvać, skazała jana žurnalistam. Hetyja pytańni ŭ Minsku hučać na kožnym vuhłu. «Ja skazała, što my nie viadziem nijakaj palityčnaj hulni».

Taksama Śviatłana Aleksijevič skazała, što chacieła b pakłanicca zahinułym i tym, chto atrymaŭ kalectvy.

Prysutnyja vitali jaje vokličam: «Dziakuj»

Клас
0
Панылы сорам
0
Ха-ха
0
Ого
0
Сумна
0
Абуральна
0

Chočaš padzialicca važnaj infarmacyjaj ananimna i kanfidencyjna?