Fota Jeŭraradyjo

Fota Jeŭraradyjo

Jeŭraradyjo raspaviadaje historyi ściahoŭ, jakija prynieśli ich haspadary 25 sakavika na Dzień Voli da Opiernaha teatra.

Michaił Bacian, 66 hadoŭ, i jaho žonka, Ludmiła, 62 hady:

«Muž pracavaŭ dypłamatam u Vienie. I pašparty ŭ nas byli z pahoniaj. A potym užo ŭsio admianili: usio paźbivali, pałamali, pierakryšyli. A hetyja ściahi byli ŭ nas u ambasadzie, tam, u Vienie. Jany prama tam visieli. U nas było try ściahi. Adzin zabrali ŭ 2006-m, kali na płoščy moładź razhaniali. Paprasiŭ adzin chłopiec moj ściah patrymać, pakul ja na noč dadomu sychodziła, bo ŭžo staraja baba. A ich ranicaj zatrymali, i moj ściah na vudačcy niedzie zahinuŭ. Ciapier voś dva zastalisia: hety i doma adzin, 3 na 6, jaho dačka pašyła. Ja vyrašyła jaho nie brać, bo tut mała płoščy. Vidać, nie čas jašče. Ale adnojčy jaho razhortvali, u 2010-m 19-ha śniežnia. Siońnia ad ranicy ŭ nas na bałkonie rassada i ściah. Ludzi sabak vyhulvajuć, a ja — ściah. Śviata ž. A tak u šafie lažać, na žal. Ale jak tolki jakaja nahoda — biaru i vychodžu. My ž i na Jakuba Kołasa siońnia byli, a jak pačaŭsia chapun pajšli pa-cichu siudy. Ale na ŭsialaki vypadak buterbrody z saboj uziała». 

Źmicier Kašavar, vydaviec, 39 hadoŭ, i jaho baćka Vasil, 69 hadoŭ, vykładčyk:

«Ja nabyŭ hety ściah u 93-m hodzie va ŭniviermahu «Biełaruś», kab chadzić na futbolnyja matčy ź siabrami. Siabra nabyŭ ściah siarednich pamieraŭ, a ja vybraŭ samy vialiki. Z tych časoŭ ja i pierajechaŭ, siamja stvaryłasia, a ściah zachavaŭsia. Jon šmat čaho pieražyŭ: jaho adbirali, ale ja nie addavaŭ, chiba što ź biesprytomnaha cieła jaho možna było ŭziać. Ja tak vychavany, što ściah heta śviatoje. U 90-ch ja časta vychodziŭ na mitynhi, na stadyjon da 97-ha braŭ z saboj. Ale kali paŭstała pytańnie, što ściah zabiaruć, vyrašyŭ nie ryzykavać i schavać. Baćki chavali. Na śviata časam na bałkon vyviešvali. Apošni raz ja jaho vynosiŭ na vulicu naprykancy 90-ch. Siońnia voś vynieśli razam z baćkam». 

 

Juraś, 42 hady, pradprymalnik, žonka Taćciana, 41 hod, buchhałtarka i ich syn

«Ściah hety ŭ mianie hadoŭ 15. Tady nie było dzie nabyć, ja šukaŭ i znajšoŭ jaho na ŭpravie BNF. Jon u mianie lažyć doma na stale. Paźniej źjavilisia cikavyja ściažki, ale hety doma, jak relikvija. U mianie šmat ściažkoŭ. U aŭtamabili adzin, u šafie… Moža dziesiać. Ja hladzieŭ film pra Miesi. Jon raspaviadaŭ, maŭlaŭ, było ŭsio adno, aby kožny raz davali b novy miač. Tak i tut: bačyš ściažok, taki pryhožy — niemahčyma ŭtrymacca».

Siarhiej, lekar, maje za 50 hadoŭ:

«Razam z žonkaj my chadzili na šeści ŭ 90-ja. Tak u nas u kvatery ściah i zastaŭsia da hetaha času. Taki ŭspamin pra tyja časy. Doma jon na šafie staić, na bačnym miescy. Ale ŭ nas jość jašče adzin ściah, bolš novy, jaho syn nabyŭ. Ale siońnia hety trapiŭsia pad ruku, jak bolš nadziejny, tamu ŭziaŭ z saboj». 

 

Volha, 71 hod, pierakładčyca-piensijanierka: 

«U mianie try takich ściahi. Adnojčy ja ich kupiła na ŭsialaki vypadak na adnym ź mitynhaŭ na vypadak, kali pojduć maje siabry sa mnoj. Heta była 15-20 hadoŭ tamu. Ściahi zachoŭvajucca ŭ šafie. Kali treba — dastaju. Hod tamu ja była z hetym ściaham na šeści na Čarnobylskim Šlachu. Uvohule ja ŭ hetym ruchu ź pieršaj lekcyi ŭ teatralnym instytucie, jakuju čytaŭ Zianon Paźniak. U mianie jość fota, dzie 23 hady tamu voś tut my stajali pierad našym teatram. Heta było leta. Tady ŭ nas kožnyja dva miesiacy byli śviaty. U mianie jość i znački, i hadzińnik z našaj simvolikaj, jość naša paštovaja marka — ja jaje bierahu, jana lažyć u mianie ŭ hanarovym miescy».

 

Leanid, 29 hadoŭ, biźniesmien:

«Hadoŭ 10 tamu chtości mnie padaryŭ hierb «Pahonia» i hety ściah. A ściah, napeŭna, rodam z časoŭ Niezaležnaści. Jon u mianie lažyć składzieny ŭ šafie, čakaje svajho času. Pieryjadyčna ź im vychodžu. Zvyčajna my chodzim u pachody i na kancerty i biarem z saboj ściahi».

 

Hienadź, 55 hadoŭ, načalnik vyprabavaŭčaj łabaratoryi:

«Ja ŭvohule čałaviek apalityčny, ale svaju historyju kožny biełarus muści viedać. Jak tolki Łukašenka pryjšoŭ da ŭłady, ja vychodziŭ na demanstracyi sa svaimi dziećmi i plamieńnikami z hetym ściaham. Mnie padabajucca kolery našaha ściaha, da taho ž, hladzicie, u mianie tut i radavy hierb — ja admysłova patraciŭsia, kab być dałučanym da histaryčnych momantaŭ. Chaču, kab maje dzieci pra heta pamiatali, a nie prosta chadzili na kancerty. Pad hetym ściaham i moj brat vychodzić, i maje plamieńniki. Ściah doma lažyć. Kali nastalhija byvaje, dyk ja jaho ŭ spalni mahu paviesić. Ja ŭpeŭnieny, što my vierniemsia da histaryčnaj simvoliki. Kali ŭžo rasijcy pryjšli da trykałora, to my taksama pryjdziem».

 

Siarhiej, 40 hadoŭ, juryst-haspadarnik:

«Maja maci pryniesła hety ściah ad kalehi z pracy — jaje syn byŭ u BNF. Jon ciapier žyvie ŭ Čechii. A mnie tady dastałosia dva ściaha — heta maleńki, samarobny, i bolš vialiki, na draŭlanym dreŭcy, ale jon pažoŭk ad času. Hetamu ściažku 25 hadoŭ. Jon lažyć doma ŭ šafie, kab nie vyharaŭ. Da viasny 2006 hoda vykarystoŭvaŭsia rehularna. A z taho času davoli redka. Jakaja-nijakaja maleńkaja histaryčnaja kaštoŭnaść». 

Клас
Панылы сорам
Ха-ха
Ого
Сумна
Абуральна