U miežach prajektu «Re:Pieśniary» Źmicier Vajciuškievič pradstaŭlaje svaju viersiju słavutaha chita pra Vieraniku, jaki ŭžo atrymaŭ vysokuju adznaku, jak ad aŭtara Ihara Łučanka, tak i samich udzielnikaŭ załatoha składu «Pieśniaroŭ».

«Vieranika» — adna z samych viadomych piesień u repiertuary «Pieśniaroŭ». Jaje napisaŭ kampazitar Ihar Łučanok na słovy Maksima Bahdanoviča ŭ 1974 hodzie. 

«Dziakujučy «Pieśniaram» ja naohuł staŭ biełarusam, mianie pieraklučyła na hetaje razumieńnie padčas ich kancertu ŭ domie aficeraŭ u Lidzie ŭ 1987 hodzie», – kaža Źmicier. Jon navat pamiataje paśla jakoha kankretna numaru adbyłosia pieranaradžeńnie – «Moj rodny kut» na słovy Jakuba Kołasa.

Pieraśpieŭ «Vieraniki» — danina pavahi tvorčaści biełaruskaha hurtu №1. 

«Heta adna z samych pryhožych piesień. I adna z samych składanych u vykanańni. Pieraplunuć jaje ŭ vakalnym płanie prosta niemahčyma i takoj zadačy nie było. My pierakazali hetuju historyju na svoj ład, źmianiŭšy rytm. Niby liryčny hieroj viartajecca na radzimu nie ź Jałty ci Piciera, a z Paryža, horada kachańnia. Tak vyhladaje z našaj muzyki», – kaža pra svaju zadumu śpiavak. 

Prasłuchać pieśniu možna tut

Клас
0
Панылы сорам
0
Ха-ха
0
Ого
0
Сумна
0
Абуральна
0

Chočaš padzialicca važnaj infarmacyjaj ananimna i kanfidencyjna?