Грамадства10

«Пакіну медыцыну і займуся сельскай гаспадаркай». Уладальнік салона прыгажосці расказаў, як паралельна займаецца фермерствам у вёсцы

Аляксандр па спецыяльнасці лекар. Прапрацаваўшы многія гады ў медыцыне ў Мінску, ён вырашыў заняцца ўласнай справай і адкрыў салон прыгажосці ў сталіцы. Але, акрамя асноўнай працы, у Аляксандра ёсць яшчэ адно хобі: ён любіць бавіць час у вёсцы, дзе разам з бацькамі ў яго ёсць гаспадарка па козагадоўлі. На прысядзібным участку Аляксандр таксама апрацоўвае розныя культуры і займаецца пчалярствам. Журналісты gs.by сустрэліся з мужчынам на яго ферме ў вёсцы Балты Слонімскага раёна, калі ён рабіў прышчэпкі козам.

— Цікава, як вам удаецца сумяшчаць гарадское і вясковае жыццё, медыцыну і фермерства? Як гэтыя два бакі вашага жыцця могуць суіснаваць?

— Усё суіснуе гарманічна. У кожнага з нас ёсць прафесія. Я, напрыклад, працую ў салоне прыгажосці касметолагам. Аднак у кожнага ёсць і хобі, якое часта радыкальна адрозніваецца ад асноўнай дзейнасці. У маім выпадку мае хобі і прафесія — гэта два абсалютна розныя светы з рознай спецыфікай, якія максімальна аддаленыя адно ад аднаго.

— Як адчуваеце сябе ў вёсцы ў параўнанні з горадам?

— Розніца адчуваецца ў кожнай дэталі. У вёсцы мой сон глыбокі і спакойны дзякуючы адсутнасці гарадскога шуму і лішняга асвятлення. Горад прапануе мноства забаў і формаў баўлення вольнага часу, якія адсутнічаюць у вёсцы, але менавіта месца пражывання вызначае рытм жыцця.

Хтосьці можа жыць у гарадской кватэры, але весці вясковы лад жыцця, і наадварот. Калі я прыязджаю ў горад, мне становіцца цяжка дыхаць, хоць з часам і прывыкаю. Гукі горада, як, напрыклад, шум трамваяў або іншыя пабочныя шумы за акном, так адрозніваюцца ад цішыні вёскі, дзе я чую толькі жаб на вадаёме, чыё кваканне супакойвае мяне.

Пасля фізічнай працы на свежым паветры ў вёсцы я сплю як дзіця, забываючы пра бессань і стрэс. У горадзе, магчыма, праз асаблівасці маёй прафесіі мне часта даводзіцца перажываць — урэшце, мая праца звязаная са знешнасцю людзей. Вёска ж прапануе мне прастату і яснасць.

Нават мае моманты адпачынку ў вёсцы напоўненыя асэнсаванасцю: я атрымліваю асалоду ад спеву птушак, захапляюся захадамі сонца і ўдыхаю пах прыроды.

Але каб па-сапраўднаму ацаніць усю гэтую прыгажосць, трэба ўмець спыняцца і назіраць. У вялікіх гарадах гэта амаль немагчыма. Мне камфортней знаходзіцца сярод меншай колькасці людзей, таму вёска мне бліжэй па духу.

Да таго ж вясковае жыццё дае магчымасці для заробку. На сваім участку я вырошчваю мноства культур: ад трускалак, вінаграду і ажын ды кавуноў, дынь і яблыкаў сорту яман.

У гэтым сезоне толькі на трускалках я зарабіў 2,5 тысячы рублёў. Але магчымасці для пашырэння бізнэсу не абмяжоўваюцца гэтым. Улічваючы змены клімату, лічу перспектыўным заняцца вырошчваннем арэхаў. І каб даць уяўленне пра маштаб — летась мы з бацькамі сабралі цэлы прычэп кавуноў!

— Як звычайна пачынаецца ваш дзень на ферме?

— Калі я знаходжуся ў вёсцы, мой дзень пачынаецца ранішняй і заканчваецца вячэрняй дойкай. На гэтым тыдні, праўда, я фактычна не ўдзельнічаю ў дойках.

Пасля доек мяне чакае праца па гаспадарцы: трэба пакарміць і папаіць гусей, курэй, свіней, індыкоў і заняцца імі.

З дзяцінства ў мяне была нейкая цяга да працы на зямлі. Гэта пакліканне быццам бы і не было мне прышчэплена звонку, але памятаю адну жанчыну з горада Косава, якая моцна паўплывала на мяне.

Яна была ветэрынарам. Мы з сябрамі, калі былі падлеткамі, сябравалі з яе ўнукам. Аднаго разу мы наведалі яе гаспадарку, і мне было так цікава ўсё гэта бачыць: мілых ягнят, парсючкоў, — бо, жывучы ў горадзе, я не сутыкаўся з гэтым.

Я пачаў рэгулярна заходзіць да яе, дапамагаць у гаспадарцы, і яна навучыла мяне многаму. Раней я баяўся, што калі мяне ўджаліць пчала, то гэта будзе канец, а цяпер у якасці прафілактыкі я дазваляю пчолам кусаць свае рукі.

— Раскажыце пра сваё дзяцінства.

— Маё дзяцінства прайшло ў невялікім правінцыйным мястэчку Косава. Гэта быў час пасля распаду Савецкага Саюза, эпоха дэфіцыту. Большасць тавараў была ў дэфіцыце, таму сем'і стараліся нарыхтоўваць многае самастойна: кансерваваць прадукты, рабіць варэнне, саліць гародніну. Большасць сем'яў жыло сціпла, без празмернасцяў. Мы насілі звычайнае адзенне, адаптаваліся да абставін і знаходзілі радасць у простых момантах.

Што тычыцца майго дзяцінства, то я не магу сказаць, што яно нейкім асаблівым чынам паўплывала на маю будучую кар'еру. Хутчэй, гэта збег абставін.

— Чаму вырашылі звязаць сваё жыццё з медыцынай?

— Цікава, але мой першы запал быў не да медыцыны, а да аграноміі, агратэхналогіі, селекцыі і генетыкі. Медыцына на той момант мне здавалася не такой прывабнай. Аднак пры выбары навучальнай установы медыцынскія ВНУ мелі больш высокі рэйтынг і прэстыж. Гэта плюс перспектыва паехаць у горад зрабілі медыцыну прывабнай альтэрнатывай.

Я не хацеў марнаваць гады вучобы, каб у выніку працаваць аграномам, аб'язджаючы вёскі на ўазіку або на кані, хоць у тыя часы гэта было распаўсюджанай з'явай.

Цяпер, займаючыся сельскай гаспадаркай, часам задаюся пытаннем: а ці не памыліўся я, не абраўшы агранамічны кірунак? Ветэрынарыя, напрыклад, не падышла мне з-за адлегласці: Гродна занадта далёка ад маёй роднай Брэсцкай вобласці, і дарога да Віцебска была б для мяне занадта стомнай.

— Чаму вырашылі заняцца бізнэсам у сферы прыгажосці?

— Для пачатку варта расказаць аб прычынах майго адыходу з медыцыны. Мой досвед працы ў рэанімацыі быў вельмі насычаным і патрабавальным. Працаваць па 360 гадзін на месяц у такой складанай сферы — гэта цяжкая праца. У выніку я перажыў прафесійнае выгаранне.

На той момант у мяне ўжо было арандаванае памяшканне, дзе я аказваў паслугі ў сферы прыгажосці. І калі прыйшоў час выбіраць паміж медыцынай і бізнэсам у сферы прыгажосці, я аддаў перавагу апошняму.

Узаемадзеянне з кліентамі ў салоне і праца з пацыентамі ў бальніцы — гэта кардынальна розныя рэчы. Так у 2014 годзе я адкрыў свой першы салон прыгажосці.

— Чаму вы аддаяце перавагу займацца ў вёсцы, калі ў вас ёсць вольны час?

— Шчыра кажучы, вольны час у вёсцы — сапраўдная раскоша. Калі нават лічыць, што 360 гадзін на месяц у рэанімацыі — гэта шмат, то на ферме праца амаль не спыняецца.

Аднак у мяне ёсць некаторыя хобі і захапленні, не звязаныя непасрэдна з фермерствам. Напрыклад, я маю пчальнік з 2008 года і самастойна займаюся ўсімі этапамі вытворчасці мёду, ад догляду за пчоламі да самага адпампоўвання мёду. Штогод атрымліваецца здабыць каля 500 кілаграмаў гэтага салодкага далікатэсу. У гэтым годзе было асабліва горача, і працаваць у ахоўным касцюме было сапраўдным выпрабаваннем.

Акрамя таго, у мяне ёсць свой вінаграднік з больш чым дваццаццю сартамі вінаграду. Таксама я актыўна развіваю ягадны кірунак: вырошчваю трускалкі, нядаўна праверыў глебу для пасадкі ажын і планую пасадзіць маліны ў гэтым асеннім сезоне.

Што тычыцца гародніны, то яна хутка псуецца і яе кошт на рынку часта не адпавядае выдаткам. Таму я жартам кажу: «На агурках і памідорах на адпачынак у Манака не заробіш».

— Ці карыстаецеся вы прадуктамі са сваёй фермы ў працэдурах вашага салона?

— Сучасная касметалогія і касметэўтыка дасягнулі такога ўзроўню, што прымяненне хатніх сродкаў або натуральных прадуктаў часта саступае месца прафесійным рашэнням. Напрыклад, раней было модным рабіць маску з агуркоў ці наносіць які-небудзь хатні ласьён на твар, спадзеючыся на яго эфектыўнасць. Аднак у рэальнасці такія метады далёка не заўсёды эфектыўныя.

Больш за тое, выкарыстанне натуральных прадуктаў можа выклікаць алергічныя рэакцыі, асабліва калі вы не ўпэўненыя ў іх якасці і складзе. Твар кліента — гэта адказнасць, і рызыкаваць яго здароўем, выкарыстоўваючы невядомыя кампаненты, немэтазгодна.

— Плануеце дадаткова развіваць свой бізнэс ці спрабаваць нешта новае?

— Цягам апошніх двух гадоў я жартам кажу сваім кліентам пра сваё жаданне адысці з касметалогіі. У адказ яны часта цікавяцца, куды я планую адправіцца, каб ведаць, дзе шукаць мяне.

Так, я сапраўды думаю пра адыход. З гадамі мае бацькі не маладзеюць, а ферма патрабуе ўсё больш увагі. Магчыма, прыйдзецца зноў сутыкнуцца з выбарам паміж бізнэсам і хатняй гаспадаркай у Гродзенскай вобласці. І, хутчэй за ўсё, я аддам перавагу фермерству, пакінуўшы касметалогію.

— Розніца паміж працай на ферме і ў салоне прыгажосці сапраўды значная, нягледзячы на тое, што абодва кірункі працаёмкія?

— Абсалютна. Гэта два цалкам розныя светы. У салоне прыгажосці неабходна заўсёды дэманстраваць аптымізм, усміхацца і падтрымліваць прыемную атмасферу, таму што ты аказваеш паслугу і хочаш, каб кліент вярнуўся.

Нават калі ты адчуваеш сябе стомленым ці табе кепска, ты павінен схаваць гэта ад кліентаў. Яны прыходзяць па якасную паслугу і станоўчыя эмоцыі, а не для таго, каб клапаціцца пра твой настрой ці душэўны стан.

— Якія рэкамендацыі па доглядзе за сабой вы б далі жанчынам, каб захаваць сваю прыгажосць на доўгі час?

— Асноўнае, што я параіў бы, — гэта знайсці добрага спецыяліста па доглядзе за скурай. Сёння на рынку велізарная колькасць касметычных сродкаў, і без адпаведных ведаў лёгка заблукаць у іх разнастайнасці.

Як прыклад, многія вытворцы маркіруюць свае прадукты як «для тлустай або праблемнай скуры». Аднак паняцце «праблемная скура» можа інтэрпрэтавацца па-рознаму. Для аднаго чалавека праблемай можа быць толькі адна чырвоная плямка на твары, у той час як для іншага — мноства гнайнічковых высыпанняў. Нягледзячы на гэта, абодва тыпы скуры будуць вызначаныя як «праблемныя».

У якасці падарунка да 8 Сакавіка, напрыклад, я б парэкамендаваў мужам дарыць сваім жонкам якасныя маскі з гіалуронавай кіслатой і сывараткі.

— Якім забавам аддаяце перавагу, калі знаходзіцеся ў горадзе?

— Калі пасля цяжкага працоўнага тыдня ў вёсцы я прыязджаю ў горад, дзе ў мяне графік з 8 раніцы і часам да 22—23 гадзін, то мне часта проста хочацца адпачыць. Узімку, вядома, усё крыху прасцей.

Асноўны мой від адпачынку — падарожжа. Да ўвядзення кавідных абмежаванняў і скарачэння транспартных зносін я шмат падарожнічаў. Потым пералёты сталі займаць шмат часу. 10 гадзін палёту для адпачынку мне здаюцца занадта доўгімі.

Раней я з задавальненнем ездзіў адпачываць некалькі разоў на год, вывучаў новыя культуры і назіраў за ладам жыцця людзей. Асабліва мне спадабаліся Азія ў пэўны час года, Куба і еўрапейскія курорты, напрыклад, Маёрка. Я аддаю перавагу актыўнаму адпачынку, чым проста загараць і купацца. Люблю вывучаць прыроду і мясцовыя славутасці.

— Якія вашы планы на будучыню?

— Мы бачым вялікую перспектыву ў развіцці нашай гаспадаркі. Ужо сёлета мы плануем павялічыць пагалоўе, і да 2024 года, згодна з маімі разлікамі, у нас будзе каля паўтары тысячы галоў дойнага статка. Імкнёмся да стварэння буйной малочна-таварнай фермы.

Хачу адзначыць, што козы — гэта не толькі разумныя, але і вельмі выгадныя жывёлы. Яны лягчэйшыя ў абслугоўванні ў параўнанні з іншымі відамі жывёлы і адкрываюць добрыя магчымасці для заробку.

Чытайце таксама:

Беларускі пенсіянер расказвае пра Грузію, працу ў фермера, віно, гаючую прыроду ды злосць на лукашыстаў

«Як толькі яны пачынаюць сварыцца, гусі ўжо стаяць ля веснічак, чакаюць». Жанчына ў Мёрскім раёне працягвае традыцыі продкаў і весяліць гасцей гісторыямі з даўніны

«Атрымліваецца выгадна, плюс абсалютна экалагічны прадукт». Як сям'я з Бабруйска робіць бізнэс на баранах

Сужэнцы сышлі з менеджарскіх пасад, з’ехалі на Шчучыншчыну, сталі там чабанамі і гаспадарамі аграсядзібы

Каментары10

  • Тэкля
    09.09.2023
    Зайздрошчу ў тым плане, што чалавек так многа паспявае рабіць...
  • Андрусь
    09.09.2023
    Тэкля, таму што ў дзяцінстве не гуляўся ў кампют. гульні і не "сядзеў" на гаджэтах, а жыў і працаваў у рэальным сьвеце.
  • бабушкины очки
    10.09.2023
    Андрусь , угу
    яно і видно ... 

«Дзюна: частка другая» — блакбастар, ідэальны да скрыгату ў зубах2

Хто забіў Францішка Аляхновіча. Адкрыты новыя факты11

Ала Пугачова апублікавала пост пасля смерці Навальнага20

«Праціраю дзвярную ручку, бо яе могуць намазаць атрутаю». Пагаварылі з гомельскім псіхолагам, кватэру якой разграмілі сілавікі17

«З 3 па 6 клас насіў заплечнік аднакласніцы». Гісторыі людзей, у якіх ніколі не было сур’ёзных адносін9

МУС заявіла пра першую справу за адмаўленне генацыду беларускага народа12

Другі год запар на «Песні года Беларусі» перамагла нявестка Лукашэнкі25

«У памежнікаў маглі ўзнікнуць да мяне пытанні». Як беларусы абыходнымі шляхамі атрымліваюць польскі шэнген12

102-гадовая жанчына ўспомніла пра гады вайны, ды не ўлічыла ідэалогіі. Яе паправіў 74-гадовы камуніст15

Стала вядома, якія катэгорыі людзей пакінулі за кратамі пасля апошняй аблавы на салідарных з палітвязнямі5

«Апроч тых дванаццаці гадоў, калі ён піў». Удава Рыгора Барадуліна апублікавала нязвыклыя ўспаміны пра яго8

Як прапагандыст Ігар Тур стаў любімчыкам Лукашэнкі і колькі зарабіў у 2020-м15

«Я, калі закрываю працоўны ноўт у пятніцу ўвечары». Найлепшыя твіты тыдня5

Мужчыну, якога затрымалі пасля вяртання з Польшчы, будуць судзіць за «здраду дзяржаве»11

Учора СМІ паведамлялі пра затрыманне былога кіраўніка Брэста. Але насамрэч ён на волі4

На факультэтах БДУ стварылі камісіі, якія ўзялі пад кантроль кадравыя пытанні

«Завербаваць Клімовіча. Каб сачыць за ім — завербаваць Грабінскага. Каб сачыць за Грабінскім — завербаваць Сергіевіча»: як НКВД хацеў паставіць заходнебеларускую інтэлігенцыю на калені4

Лізу, што памерла ўчора ў Варшаве, пахаваюць у польскай сталіцы4

Гісторыя чатырох жанчын, якія перажылі ГУЛАГ і паўстанне ў лагеры5

Самы актыўны даносчык Бамбіза на выбарах заняў апошняе месца з усяго Мінска — яму намалявалі 1,999%4

Усе навіны →
Усе навіны

Айцішнік з Курска спрабуе зарабіць на беларусах, прадаючы ім «мёртвыя» вакансіі4

«Завербаваць Клімовіча. Каб сачыць за ім — завербаваць Грабінскага. Каб сачыць за Грабінскім — завербаваць Сергіевіча»: як НКВД хацеў паставіць заходнебеларускую інтэлігенцыю на калені4

Расія забараніла палёты самалётаў A-50 каля Украіны — брытанская разведка3

Мітрапаліт Веніямін узнагародзіў царкоўным ордэнам Івана Кубракова24

Памёр скульптар Ігар Голубеў

Аргенціна аддала Украіне верталёты, якія атрымала ад Расіі9

У Расіі выдалілі спасылкі на трэк Васі Абломава, прысвечаны Навальнаму6

У нядзелю надвор'е будзе яшчэ нішто сабе, а ў панядзелак пахаладае3

Лаўроў прыгразіў Пашыняну: Заявы Ерэвана прымушаюць Расію задумацца пра свае практычныя крокі7

больш чытаных навін
больш лайканых навін

У Брэсце затрымлівалі і экс-мэра Рагачука, і губернатара Шулейку

Галоўнае

«У даркнэце быў аб’яўлены кошт за маё жыццё» — Латушка

«Мне пашчасціла. А Лізе — не». Пасля смерці беларускі ў Варшаве ў сеціве шырыцца хэштэг #хопіцьгвалціць — вось што пішуць 

Франак Вячорка: Пратасевіч зламаны, ён пад кантролем і не можа выехаць з Беларусі1

Дзе цяпер героі мемнага відэа БРСМ пра выбары-дурыбары?10

102-гадовая жанчына ўспомніла пра гады вайны, ды не ўлічыла ідэалогіі. Яе паправіў 74-гадовы камуніст15

Стала вядома, якія катэгорыі людзей пакінулі за кратамі пасля апошняй аблавы на салідарных з палітвязнямі5

Як прапагандыст Ігар Тур стаў любімчыкам Лукашэнкі і колькі зарабіў у 2020-м15

«Я, калі закрываю працоўны ноўт у пятніцу ўвечары». Найлепшыя твіты тыдня5

Жывая легенда Мінска: што чуваць у жанчыны, якая шмат год спявае пра Ісуса?16

Мужчыну, якога затрымалі пасля вяртання з Польшчы, будуць судзіць за «здраду дзяржаве»11

На мяжы з Літвой пасля закрыцця двух памежных пераходаў сабраліся вялікія чэргі4

«Больш за паўтара метра ніхто не атрымліваў»1

Учора СМІ паведамлялі пра затрыманне былога кіраўніка Брэста. Але насамрэч ён на волі4

На факультэтах БДУ стварылі камісіі, якія ўзялі пад кантроль кадравыя пытанні

Работнік Мазырскага НПЗ забіў сябе праз праблемы на працы1

Арганізатары выбараў фактычна прызналіся ў фальсіфікацыях у Мінску. Сачыце за рукамі12

Усе навіны →